[#patronat] Oliver Schlick, Roryk. Nieśmiały detektyw. Porwanie córki Króla Sosów [Dwukropek]

 

To już szóste spotkanie z Rorykiem, nieśmiałym detektywem i jego gadatliwą 13-letnią partnerką Matyldą. I to ponownie powód do radości, bo takiego detektywa jak Roryk Nieśmiał ze świecą szukać. Oliver Schlick wykreował tę niebanalną postać w taki sposób, że z miejsca podbiła nasze serca i każdy tom serii jest okazją do dobrej zabawy. Nie zmienia się to ani trochę w tomie pt. Porwanie córki Króla Sosów. Aż szkoda, że to już prawdopodobnie ostatni tom serii.

Matylda dostaje zaproszenie na musical i niespodziewanie staje się świadkiem porwania jednej z aktorek. Uprowadzona kobieta to córka milionera, zwanego Królem Sosów. Kto stoi za porwaniem i jakie są jego żądania? To sprawa dla nieśmiałego detektywa i nieustraszonej Matyldy. Czy występ w programie kulinarnym na żywo to najgorsza rzecz, jaka może przydarzyć się Rorykowi w trakcie śledztwa? I czy Matylda widzi się kiedyś na scenie jako artystka musicalowa? Odpowiedzi na te pytania kryją się w kolejnym tomie przygód tego niezwykłego detektywistycznego duetu.

Wracając do serii, zawsze czuję się, jakbym wracała do starych przyjaciół, po których niby wiem, czego się spodziewać, ale też zawsze dobrze się z nimi bawię. Autor łączy w kreacji bohaterów prostotę z sympatycznym obliczem i komicznymi cechami, które bawią, ale nie ośmieszają i dlatego nie sposób ich nie lubić.

W pierwszoosobowej narracji świetnie wybija się osobowość nastoletniej Matyldy, dziewczynki bystrej, odważnej i... gadatliwej. To indywidualistka gotowa do działania, która z przenikliwością, ale i uważnością obserwuje otoczenie i bieg wydarzeń. Matylda wchodzi i działa jak burza, okazując się prawdziwym wsparciem dla nieśmiałego detektywa. Tych dwoje razem stanowi doskonałą parę protagonistów dla komediowo-detektywistycznej serii.

Elementy komiczne są dobierane konsekwentnie, ale w taki sposób, by nie przyćmić kryminalnej intrygi. Bo historie przygód Roryka i Matyldy pozostają rasową powieścią detektywistyczną, w której detektyw tropi złoczyńców i rozwiązuje zagadkę. Tym razem mamy do czynienia z porwaniem dokonanym na oczach widzów musicalu, ale pod tą warstwą kryje się znacznie więcej. Są tu dawne przewiny i porachunki, uczucia i ich brak, defraudacje, okup i pościgi. 

Choć powieść ma podobną strukturę do poprzednich tomów, nadal jest interesująca, ponieważ kryminalna zagadka, z którą mierzy się Roryk, jest zupełnie nowa. Jednocześnie jest wyjątkowa, bo to finalny tom, w którym zbiegają się znane z poprzednich części motywy. Dowiadujemy się choćby, skąd wzięło się nietypowe imię psa Matyldy, odkrywamy wraz z bohaterką, że nawet jeśli coś bardzo się lubi, można czuć przesyt. Po raz kolejny pojawiają się znane już postaci.

Lektura powieści przynosi naprawdę wiele satysfakcji i moim zdaniem to jeden z najlepszych tomów. Choćby dlatego, że wraz z upływającym rokiem w Matyldzie zaczyna zachodzić mała przemiana z dziecka w nastolatkę. Odbywa swoją pierwszą randkę-nierandkę, trzyma się z chłopakiem za rękę... Ale także powieściowe wątki zdają się dojrzalsze. Pojawia się tu ojciec, który nie stawia córki na pierwszym miejscu, w kontraście do syna, który dla matki zrobiłby wszystko. Pojawia się motyw defraudowanych pieniędzy, wykradania tajemnic zawodowych, a osoba o wyraźnych cechach antybohatera wcale nie przechodzi oczyszczającej przemiany. Zupełnie jakby Schlick przygotowywał swoich czytelników do poważniejszych kryminałów, skierowanych do starszego odbiorcy.

To zarazem zabawna i angażująca opowieść, od której trudno się oderwać. Wspaniały powrót ukochanych bohaterów i wciągająca, dojrzale prowadzona fabuła. To doskonała komedia detektywistyczna dla czytelników od 10. roku życia. Jeśli lubicie Roryka, nie będziecie zawiedzeni. 

Autor: Oliver Schlick
Tytuł:  Porwanie córki Króla Sosów   
Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
Tłumacz: Emilia Skowrońska
Wydawca: Wydawnictwo Dwukropek

Egzemplarz patronacki.